บริการรับจองโรงแรม ที่พัก รีสอร์ทในภาคอีสาน และทุกภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย ด้วยราคาสุดพิเศษ พร้อมข้อมูลการท่องเที่ยว

สถานที่ตั้ง : อำเภอเมือง
ตั้งอยู่ในทุ่งนา ตำบลตาดทอง ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 9 กิโลเมตร ไปตามเส้นถนนสายยโสธร-อุดรธานี จากนั้นเข้าไปยังพระธาตุก่องข้าวน้อยอีกประมาณ 2 กิโลเมตร พระธาตุก่องข้าวน้อย เป็นเจดีย์เก่าสมัยขอม สร้างในพุทธศตวรรษที่ 23-25 ตรงกับช่วงสมัยอยุธยาตอนปลาย เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูน รูปทรงแปลกไปจากเจดีย์โดยทั่วไปคือ มีลักษณะเป็นก่องข้าว องค์พระธาตุเป็นเจดีย์เหลี่ยมย่อมุมไม้สาม ฐานสี่เหลี่ยมจัตุรัส ช่วงกลางขององค์พระธาตุมีลวดลายทำเป็นซุ้มประตูทั้งสี่ด้าน ถัดจากช่วงนี้ไปเป็นส่วนยอดของเจดีย์ที่ค่อยๆ สอบเข้าหากัน ส่วนยอดรอบนอกของพระธาตุก่องข้าวน้อยมีกำแพงอิฐล้อมรอบ ตามตำนานของพระธาตุก่องข้าวน้อย เป็นเรื่องเกี่ยวกับชายหนุ่มที่กระทำมาตุฆาตมารดาของตนเองจนถึงแก่ความตายเพราะความโมโหและหิวข้าวจนตาลาย สถานที่ตั้ง : อำเภอเมือง
บริเวณคุ้มบ้านสิงห์ท่า ซึ่งตั้งอยู่ภายในเขตเทศบาลเมือง เป็นย่านเมืองเก่าที่ปรากฎนามอยู่ในประวัติศาสตร์การก่อตั้งเมือง ปัจจุบันในบริเวณดังกล่าว ยังคงมีตึกแถวโบราณที่มีรูปทรงและลวดลายงดงามและได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดี ซื่งเหมาะแก่การท่องเที่ยวด้านศิลปวัฒนธรรมพื้นเมือง สถานที่ตั้ง : อำเภอเมือง
หรือพระแก้วหยดน้ำค้าง เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 1.9 นิ้ว ศิลปะสมัยเชียงแสน เป็นพระคู่บ้านคู่เมืองของยโสธรที่พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 โปรดเกล้าฯ พระราชทานให้พระสุนทรราชวงศาเจ้าเมืองยโสธรคนแรก สถานที่ตั้ง : อำเภอคำเขื่อนแก้ว
ตั้งอยู่ที่บ้านงิ้ว ตำบลกู่จาน ห่างจากตัวอำเภอ 12 กิโลเมตร พระธาตุกู่จาน เป็นเจดีย์เก่าเจดีย์หนึ่งในจังหวัด มีลักษณะคล้ายๆ กับพระธาตุพนม ตามตำนานเล่าว่าพระธาตุกู่จานมีมาตั้งแต่ครั้งสร้างพระธาตุพนม จังหวัดนครพนม สถานที่ตั้ง : อำเภอคำเขื่อนแก้ว
ตั้งอยู่ที่อำเภอคำเขื่อนแก้ว ห่างจากตัวเมืองยโสธร 25 กิโลเมตร ตามเส้นทาง ยโสธร-คำเขื่อนแก้ว-อุบลราชธานี โดยทางหลวงหมายเลข 23 จะมีทางแยกขวาเข้าไปอีกราว 10 กิโลเมตร สิ่งสำคัญและปูชนียสถานที่น่าสนใจ มีดังนี้

พระพุทธรูปใหญ่ (Phra Buddha Roob Yai)
เป็นพระประธานในอุโบสถวัดสงเปือย มีขนาดหน้าตักกว้าง 3 เมตร สูง 8 เมตร เป็นพระพุทธรูปปั้นด้วยอิฐปูน มีอายุไม่น้อยกว่า 200 ปี เป็นที่สักการะของประชาชนในท้องถิ่นและถือเป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์องค์หนี่ง

เจดีย์บรรจุดินจากสังเวชนียสถาน (Chedi Containing Earth)
เดิมเป็นเจดีย์เก่า อายุประมาณ 200 ปีขึ้นไป ในช่วงปี พ.ศ. 2498 ได้ต่อเติมขึ้นใหม่ โดยเงินทุนของจอมพลแปลก พิบูลสงคราม พระปลัดเขียน อัมมาพันธ์ นำดินจากสังเวชนียสถาน 4 ตำบล คือ ที่ประสูติ ตรัสรู้ แสดงปฐมเทศนาและปรินิพพาน จากประเทศอินเดีย มาบรรจุไว้

รอยพระพุทธบาทจำลอง (The footprint)
จัดสร้างโดยจอมพลแปลก พิบูลสงคราม และท่านผู้หญิง ในวันสงกรานต์ของทุกปี มีประชาชนในท้องถิ่นมาสรงน้ำเป็นจำนวนมาก

พิพิธภัณฑ์ของโบราณ (Antique Museum)
เป็นสถานที่รวบรวมของโบราณซึ่งเก็บและขุดมาได้จากดงเมืองเตย เมืองเก่าสมัยขอม ในพิพิธภัณฑ์นี้มีเตียงบรรทมเจ้าเมือง (เป็นศิลา) และศิลาจารึกสันนิษฐานว่า เป็นอักษรขอมโบราณ

เมืองโบราณดงเมืองเตย (Dong Muang Toey Ancient town)
อยู่ทางทิศใต้ของหมู่บ้านสงเปือย ห่างจากหมู่บ้านประมาณ 1 กิโลเมตร ภายในบริเวณดงเมืองเตย มีซากวัด สระน้ำ กำแพงเมือง ซึ่งปัจจุบันได้ชำรุดลงไปมากแล้ว แต่ยังมีเค้าโครงเดิมพอจะสันนิษฐานได้ว่า เดิมเป็นที่ตั้งของชุมชนโบราณสมัยเจนละ-ทวารวดี ตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 12 จากข้อความที่พบในจารึกของกษัตริย์เจนละ แสดงว่าโบราณสถานแห่งนี้สร้างขึ้นเป็นศาสนสถานในศาสนาพราหมณ์ที่นับถือพระศิวะ ในช่วงเวลานั้น บริเวณดงเมืองเตย รวมทั้งชุมชนใกล้เคียง ก็คงจะเคยเป็นเมืองที่มีชื่อว่า "ศังขะปุระ" ซึ่งคงจะมีความสัมพันธ์ในฐานะเมืองในปกครองของอาณาจักรเจนละ ซึ่งก็คือ อาณาจักรขอมในสมัยต่อมา ที่แผ่อำนาจเข้ามาในเขตลุ่มแม่น้ำมูล-ชี ในช่วงเวลาดังกล่าว สถานที่ตั้ง : อำเภอเมือง
วัดมหาธาตุ เป็นวัดที่มีความสำคัญและคู่บ้านคู่เมืองจังหวัดยโสธรมายาวนาน มีพระธาตุยโสธร หรือพระธาตุอานนท์ ตั้งอยู่หน้าอุโบสถ เป็นพระธาตุรุ่นเก่าที่สำคัญองค์หนึ่งในภาคอีสาน เจดีย์ทรงสี่เหลี่ยมส่วนยอดคล้ายพระธาตุพนม ภายในพระธาตุบรรจุอัฐิธาตุของพระอานนท์ การก่อสร้างได้รับอิทธิพลศิลปะลาวที่นิยมสร้างขึ้น เมื่อปลายสมัยกรุงศรีอยุธยาถึงต้นรัตนโกสินทร์ ซึ่งตรงกับประวัติการตั้งเมืองและประวัติของวัดมหาธาตุฉบับหนึ่งว่าสร้างราวปีพ.ศ. 2321 โดยท้าวหน้า ท้าวคำสิงห์ ท้าวคำผา ซึ่งเดิมเป็นเสนาบดีเก่าของกรุงศรีสัตนาคนหุต (เวียงจันทน์) ต่อมาได้อพยพผู้คนภายใต้การนำของพระวอ พระตา ช่วงประมาณกว่า 200 ปี มาตั้งถิ่นฐาน ณ ที่นี้ สถานที่ตั้ง : อำเภอทรายมูล
ตั้งอยู่ที่วัดสระไตรนุรักษ์ บ้านนาเวียง หมู่ที่ 1 ตำบลนาเวียง ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 25 กิโลเมตร เป็นหอไตรเก่าแก่ สร้างมาประมาณร้อยกว่าปี เป็นสถาปัตยกรรมแบบพม่าหรือไทยใหญ่ เป็นอาคารไม้ขนาดกว้าง 8.30 เมตร ยาว 10.50 เมตร หลังคามุมสังกะสี มีชายคายื่นทั้ง 4 ทิศ หลังคามี 4 ชั้น ลดหลั่นกันขึ้นไปมีประตูด้านหน้า 1 ช่อง บานประตูแกะสลักลวดลายสวยงาม ใช้เป็นที่เก็บพระไตรปิฎกแต่โบราณสร้างอยู่กลางสระน้ำ สถานที่ตั้ง : อำเภอมหาชนะชัย
ตั้งอยู่ที่วัดพระพุทธบาทยโสธร บ้านหนองยาง พี้นที่ประดิษฐานรอยพุทธบาทเป็นเนินทรายขาวสูงงอกขึ้นกลางพื้นที่ลุ่มน้ำชี นับเป็นโบราณวัตถุอันล้ำค่าของจังหวัด สถานที่ตั้ง : อำเภอไทยเจริญ
ตั้งอยู่ที่บ้านซ่งแย้ อำเภอไทยเจริญ เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโรมันคาทอลิก โดยมีบาทหลวงเดชาแนลเป็นอธิการโบสถ์คนแรกและชาวบ้านที่นี่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกกันเป็นจำนวนมาก

หลังจากนั้น ได้มีการสร้างอาคารโบสถ์ใหม่หลายครั้ง โบสถ์ไม้เนื้อแข็งหลังปัจจุบันนี้ เป็นโบสถ์หลังที่ 4 วางแผนก่อสร้างปี พ.ศ. 2479 ชาวบ้านพากันรวบรวมไม้ ลงมือสร้างปี พ.ศ. 2490 ตัวโบสถ์รูปทรงที่สร้างขึ้นมีลักษณะแบบศิลปะไทย กว้าง 16 เมตร ยาว 57 เมตร จัดเป็นโบสถ์ไม้ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ใช้แผ่นไม้เป็นแป้นมุง หลังคา 80,000 แผ่น ใช้เสาขนาดต่างๆ กันถึง 360 ต้น ส่วนใหญ่เป็นเสาไม้เต็ง เสาในแถวกลางมีขนาดใหญ่ยาวที่สุดมี 260 ต้น สูงจากพื้นดินกว่า 10 เมตร พื้นแผ่นกระดานเป็นไม้แดงและไม้ตะเคียนขนาดใหญ่ ม้านั่งไม้จุคนได้กว่าพันคน ระฆังโบสถ์มีเส้นผ่าศูนย์กลางเกือบ 2 ฟุต อยู่ในหอระฆังสูงที่สร้างแบบหอระฆังตามวัดไทยทั่วไป แต่แปลกตรงที่แยกต่างหากจากโบสถ์ และเนื่องจากไม้ที่ได้รวบรวมมามีจำนวนมาก จึงได้นำไม้ที่เหลือมาสร้างโรงเรียนบ้านซ่งแย้พิทยา

มีประวัติเล่าสืบกันมาว่าในปี พ.ศ. 2451 มีผู้หนีตายอพยพจากที่ต่าง ๆ กัน เข้ามาอาศัยอยู่ในพื้นที่นี้รวม 5 ครอบครัว ซึ่งหนีมาด้วยสาเหตุเดียวกัน คือ ถูกกล่าวหาว่าเป็นผีปอบ ชาวบ้านในหมู่บ้านจึงรุมทำร้ายและขับไล่ จากนั้นได้เดินทางไปหาบาทหลวงเดชาแนล และบาทหลวงออมโบรซีโอ ที่บ้านเซซ่ง ตำบลเชียงเพ็ง อำเภอป่าติ้ว จังหวัดยโสธร ขอให้ไปช่วยขับไล่ผีปิศาจที่สิงสู่อยู่กับตนและครอบครัว ซึ่งบาทหลวงทั้ง 2 ท่าน ก็ยอมเข้าป่าลึกไปตามคำขอ เมื่อรู้สึกดีขึ้น ทั้ง 5 ครอบครัว จึงเข้านับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ต่อมาบ้านหนองซ่งแย้ มีผู้คนอพยพไปอยู่มากขึ้น และในช่วงปี พ.ศ. 2452 ชาวบ้านปลูกกระต๊อบ ฝาขัด แตะเล็ก ๆ ใช้ประกอบพิธีทางศาสนา นับว่าเป็นจุดกำเนิดวัดซ่งแย้ หรือชื่ออย่างเป็นทางการเป็นภาษาละตินว่า วัดอัครเทวดามิคาแอล ตามชื่อนักบุญองค์สำคัญ นอกจากนี้ บริเวณนั้นยังมี หอไตร เป็นที่เก็บคัมภีร์ใบลานของวัด ตั้งอยู่ตรงกลางสระทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของพระธาตุ แผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ลักษณะแบบหอไตรภาคอีสานทั่วไป มีทางเดินโดยรอบติดกันใต้ชายคา บริเวณนี้เป็นที่เก็บรักษาตู้พระธรรม หีบพระธรรม เสลี่ยงชั้นวางคัมภีร์ซึ่งนำมาจากเวียงจันทน์ ซุ้มประตูและบานประตูไม้สลักลวดลาย เครือเถาลงรักปิดทองอย่างสวยงาม การตกแต่งฝาผนังมีลวดลาย ซึ่งเป็นลักษณะผสมแบบภาคกลางสันนิษฐานว่า หอไตรน่าจะสร้างขึ้นประมาณสมัยรัชกาลที่ 4-5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์

การเดินทาง : จากยโสธรใช้ทางหลวงหมายเลข 2169 เลยอำเภอกุดชุมไปประมาณ 7-8 กิโลเมตร เลี้ยวซ้ายเข้าไปอีกราว 600 เมตร ถึงบริเวณโรงเรียนซ่งแย้พิทยาและโบสถ์ซึ่งอยู่บริเวณเดียวกัน

สถานที่ตั้ง : อำเภอเมือง
ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมือง ริมถนนแจ้งสนิท ภายในสวนพญาแถนมีลำน้ำเล็กๆ คดเคี้ยวล้อมรอบบริเวณโดยรอบประกอบด้วยสวนไม้ดอกไม้ประดับ สังคีตศาลา เวทีการแสดงกลางแจ้ง) สนามเด็กเล่น และสวนสุขภาพ เทศบาลยังกำหนดให้สวนพญาแถนเป็นสถานที่จัดงานบั้งไฟประจำปี (พญาแถนเป็นชื่อของเทพเจ้าแห่งฝนตามความเชื่อของชาวอีสาน ว่าเมื่อถึงเดือนหกจะต้องทำบั้งไฟจุดขึ้นไปบนท้องฟ้าถวายพญาแถน ฝนจะได้ตกต้องตามฤดูกาล) นอกจากนี้ยังใช้เป็นสถานที่จัดงานแข่งเรือสั้น (เรือหาปลา)ประจำปีและงานสงกรานต์ สถานที่ตั้ง : อำเภอเมือง
เป็นหาดทรายธรรมชาติริมฝั่งแม่น้ำชี ที่เกิดจากระดับน้ำในแม่น้ำชีลดลงในช่วงฤดูแล้ง ช่วงระหว่างเดือนธันวาคมถึงพฤษภาคม สูงไม่เกินประมาณ 70 เซนติเมตร ความยาวตามชายหาดประมาณ 2 กิโลเมตร นอกจากนี้ ยังมีร้านอาหารและสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ สถานที่ตั้ง : อำเภอกุดชุม
เป็นภูเขาลูกหนึ่งของเทือกเขาภูพาน ห่างจากอำเภอกุดชุม จังหวัดยโสธรไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ประมาณ 24 กิโลเมตร ลักษณะเป็นภูหินดาน บนสันภูเขาสามารถมองเห็นทิวทัศน์อันงดงามของแมกไม้เบื้องล่าง นอกจากนี้ตามซอกหินหลายแห่ง มีพระพุทธรูปเก่าแก่ประดิษฐานอยู่ สถานที่ตั้ง : อำเภอเลิงนกทา
เป็นถ้ำขนาดใหญ่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของภูเขา ที่เรียกว่า "ภูถ้ำพระ" เนื่องจากมีพระพุทธรูปอยู่ในถ้ำจำนวนมาก สถานที่ตั้ง : อำเภอเมือง
เป็นหมู่บ้านที่มีชื่อเสียงในการจักสานไม้ไผ่ เพื่อเป็นเครื่องใช้ในครัวเรือนและที่ระลึก ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมือง ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 8 กิโลเมตร ตามทางหลวงหมายเลข 2169 (ยโสธร-กุดชุม) สถานที่ตั้ง : อำเภอเมือง
ตั้งอยู่บริเวณใกล้เคียงกับบ้านทุ่งนางโอก มีชื่อเสียงในเรื่องการจักสานไม่ไผ่ และการแกะสลักเกวียนจำลองที่ปราณีตงดงาม สถานที่ตั้ง : อำเภอป่าติ้ว
หมู่บ้านทำหมอนขิตบ้านศรีฐาน ห่างจากตัวเมืองยโสธรประมาณ 20 กิโลเมตร ตามเส้นทางยโสธร-อำนาจเจริญ หลังฤดูทำนาชาวบ้านแทบทุกครัวเรือนมีอาชีพทอผ้าและทำหมอนขิต ส่งเป็นสินค้าออกไปขายต่างประเทศ ซึ่งนับเป็นอุตสาหกรรมในครัวเรือนที่มีชื่อเสียงของจังหวัด

---

ข้อมูลท่องเที่ยวทั่วไทย| กรุงเทพฯ | รวมจังหวัดในประเทศไทย | ภาคอีสาน | จังหวัดยโสธร

(c) 1996-2012 บริษัท เว็บสวัสดี จำกัด (มหาชน) - ขอสงวนสิทธิ์ห้ามมิให้นำข้อมูลใดๆ ในเว็บไซต์นี้ไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต [V.2.10]